Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

ΠΡΩΙΝΑ



Τα πρωινά στις πολιτείες με τους απέραντους δρόμους, με τους λιγοστούς ανθρώπους, γεμίζουν τα όνειρα σκιές. Θαμπές οι μέρες, ατελείωτες, πυρπολημένες κάποτε. Τα ονόματά μας τα χάραξα στη στάχτη. Ύστερα ήρθε η βροχή. Στη σιωπηλή ύπαρξη των φόβων με δίχως λόγια, δίχως βλέμματα, με σώμα άδειο, πορεύομαι μονάχη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου