ΑΝΤΙΤΙΜΟ

Εκ των προτέρων χαμένο το παιχνίδι
Όνειρα πολύχρωμα, φυλακισμένα
Μια βεντάλια, κάγκελα, σκουριά
Αδιέξοδες μνήμες πάλι ξεγεννά
στο βλέμμα μου η οδύνη
Μόνο ζητάς πια, δεν μου δίνεις.
Για ποια απόδραση μιλάς;

ΕΚΚΡΕΜΕΣ

Πάνω από τις στέγες των σπιτιών
Αιωρούμαι σε μια κούνια όλο μνήμες
Φθαρμένα απ' το αλάτι τα σχοινιά
Σκουριά, θάλασσα απύθμενη
Άναστρος φόβος ελλοχεύει
Τα μυστικά που ψιθυρίζει τ' αγνοώ
Κρατώ μόνο την αίσθηση
Της πτώσης την αιφνίδια υπεροχή

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Σε βραδιές πανσέληνες
πες μου, που ήσουν, που έλειπες;
Τ' ανεκπλήρωτα όνειρα
νύχτες πυρακτωμένες.
Στον ουρανό ανηφόρισα
τον κόσμο σου ατενίζω.
Πλάνες σκιές και βάραθρα...
Αλλιώς σε είχα φανταστεί.

ΔΙΝΗ

Αλλάζουν τα όρια συνεχώς
Παλιό σκοτάδι μάς κύκλωσε ξανά
Φόβοι, σκιές, φαντάσματα
περιπλανιούνται στ' άδειο δωμάτιο
Χαράχτηκαν οι σιωπές στο πάτωμα
τρίζουν, κραυγάζουν "λύτρωση"
Απ' τις γρίλιες τρύπωσε το φως
κι η λάσπη ξανάγινε ζωή,
αναπνέει.

ΙΡΙΣ

Ολόγυμνη αφήνομαι
με χέρια ανοιχτά
στον άνεμο του χθες
στην αύρα των μελλούμενων
Ορθάνοιχτα φτερά
δυο δρασκελιές, και ίπταμαι!
Γυμνή, ολόγυμνη, έτοιμη
Να ξαναγεννηθώ...

ΛΗΘΗ

      

Επώδυνα ανώδυνες μνήμες

                              Άλλοθι 

Στα περιφρονημένα λάφυρα

Αποτυχημένων πειρατών

ΝΑΥΑΓΙΟ

Στις λέξεις  παραδέρνω 

Σαν ναυαγός ξεψυχισμένος

Σε θάλασσες φουρτουνιασμένες   

Αναζητώ σωσίβιο

Ανάσες μου στις ηχηρές σιωπές

Οι πρώτοι στίχοι