Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

ΙΡΙΣ

Ολόγυμνη αφήνομαι
με χέρια ανοιχτά
στον άνεμο του χθες
στην αύρα των μελλούμενων
Ορθάνοιχτα φτερά
δυο δρασκελιές, και ίπταμαι!
Γυμνή, ολόγυμνη, έτοιμη
Να ξαναγεννηθώ...



5 σχόλια:

  1. Ανδρέας Καρακόκκινος30 Δεκ 2011, 8:53:00 π.μ.

    Δυό δρασκελιές μας έμειναν και περνάμε στην άλλη χρονιά με αποφασιστική ματιά και αισιόδοξο βήμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλεξάνδρα..πολύ μού άρεσε = η πλαστικότητα ο άνεμος...ως εάν ο άνεμος και οι Αγγέλοι και ο Ζέφυρος να θέλουν να μας συμπαρασταθούν όταν και εμείς κάνουμε ένα βήμα- μια απόφαση...ως εάν δεν είμαστε τελικά μόνοι μας...μόνες μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ναι... η αρχή...μιας απόφασης...να φανερώσεις την ήδη ορατή ομορφιά σου έτσι που η ίδια να ακούσεις τον ύμνο σου καθώς τον χαρίζεις..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ποίημα συγκινεί άμεσα με τη λιτή έκφραση, τον αισθησιασμό του και την κατάφαση προς τη ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. σαν ξαναγεννηθείς, κυρά
    μην πλησιάσεις την φωτιά
    δε είν' όλα αυτονόητα
    τα λάθη τ' ασυγχώρητα
    στροφές και σταυροδρόμια
    υπέργεια
    υπόγεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή